Biografie || Eugeniusz Dziewulski

Studyjna fotografia portretowa, czarno-biała, ukazująca młodego mężczyznę - Eugeniusza Dziewulskiego. Pociągła twarz o melancholijnym wyrazie skierowana jest w lewą stronę. Blond włosy z niewielkimi zakolami zaczesane są do tyłu, nos prosty wyraźne usta i podbródek z charakterystycznym wgłębieniem. Mężczyzna ubrany jest w jasny garnitur, koszulę i krawat, widoczny do wysokości piersi

Doktor Eugeniusz Dziewulski, 1939 r. (archiwum cyfrowe MHA)

7 kwietnia 1913 roku w Ługańsku na Ukrainie urodził się Eugeniusz Dziewulski – lekarz z powołania, społecznik – określny mianem „ostrowieckiego doktora Judyma”, oraz propagator ochrony zabytków. Jego rodzice, Edward i Ludwika z Kurpików do Ostrowca przybyli w 1923 roku. Przyszły doktor ukończył Gimnazjum im. Joachima Chreptowicza a następnie studiował na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Poznańskiego. Pracę zawodową rozpoczął w czasie okupacji lecząc w ostrowieckim szpitalu oraz nierzadko ratując rannych partyzantów. Doświadczenie zdobywał także w Bazowie koło Sandomierza i Zawichoście.

Po wojnie doktor Dziewulski przeniósł się do Kunowa, w którym mieszkał przez 16 lat. W tym czasie zorganizował tam ośrodek zdrowia oraz zabiegał o budowę wodociągu i oświetlenia ulicznego. Z determinacją inicjował różne akcje społeczne – jedną z nich było posadzenie na własny koszt kilkuset drzew przy ulicy Warszawskiej. Miał opinię człowieka pomocnego, któremu ludzka krzywda nigdy nie była obojętna. W ramach upamiętnienia tych zasług, jednemu z osiedli w Kunowie nadano imię Eugeniusza Dziewulskiego.

Na początku lat 60. przeniósł się do Ostrowca. Prowadził tu działalność społeczną na wielu polach. Wraz ze swoją żoną Heleną był długoletnim honorowym dawcą krwi, gdyż jako lekarz zdawał sobie sprawę ze znaczenia ludzkiej krwi w ratowaniu życia oraz propagował tę ideę. Robił to tak skutecznie, że liczba honorowych krwiodawców w Ostrowcu stale rosła. Polski Czerwony Krzyż przyznał mu w nagrodę Złotą Odznakę Honorowego Dawcy Krwi.

Jego wielkim zamiłowaniem było krajoznawstwo oraz opieka nad zabytkami. Wraz z żoną Heleną był w gronie założycieli i aktywnych działaczy ostrowieckiego oddziału PTTK. Dziewulski wielokrotnie interweniował u władz w sprawie znanych mu zabytków i zwracał uwagę na ich znaczenie dla kultury polskiej. W 1955 roku miał swój udział w odkryciu w Kunowie stanowiska dymarskiego z okresu wpływów rzymskich, na którym badania archeologiczne w tym samym roku przeprowadził Kazimierz Bielenin. W latach 70. był członkiem Komisji Opieki nad Zabytkami i zajmował się ruinami walcowni w Nietulisku Fabrycznym. Doktor Dziewulski zmarł nagle 1 października 1976 roku w Ostrowcu. Ten wyjątkowy człowiek został również upamiętniony w naszym mieście – jego imieniem została nazwana jedna z ulic na osiedlu Ogrody.

Opracowanie: Katarzyna Nachyła

To top