Strefa wiedzy

Budynki przedzamcza, fotografia nieznanego autora, I połowa XX wieku (źródło: http://rutkiewicz.eu/) W tekście … przedstawiliśmy kulisy zdobywania przez Jacka Małachowskiego […]

Rzeźba „Dysk słoneczny” Ireny Molin-Sowy z 1976 r. na Osiedlu Słonecznym to jedna z najciekawszych form stojących w przestrzeni Ostrowca Świętokrzyskiego…

Lokalizacja muzeum w Pałacu Wielopolskich w Częstocicach – dzielnicy leżącej na uboczu wobec głównej części Ostrowca, bywa uważana za problematyczną. Dlaczego, mimo tego, znalazło ono miejsce właśnie w Pałacu Wielopolskich? Jakie inne lokalizacje rozważano?

Wybudowany pod koniec XIX wieku pałac w Częstocicach przez dziesiątki lat pełnił różne role. Był domem dla rodziny Wielopolskich, hotelem dla akcjonariuszy huty, resursą dla kadry Zakładów Ostrowieckich i niemieckim szpitalem wojskowym…

Kwiecień 1657 roku nie był łaskawy dla mieszkańców Ostrowca i okolic. Już drugi rok trwała niszczycielska wojna ze Szwecją znana jako „potop”, a tymczasem do najeźdźców dołączył nowy sojusznik – książę siedmiogrodzki Jerzy II Rakoczy. Oddziały agresorów ruszyły w głąb kraju, zostawiając swój krwawy ślad również nad Kamienną.

„Palace” to nie tylko nazwa kawiarni, Amida-Palace, ale także mieszczącego się pod tym samym numerem kina, które istniało w okresie międzywojennym w Ostrowcu.

7 kwietnia 1913 roku w Ługańsku na Ukrainie urodził się Eugeniusz Dziewulski – lekarz z powołania, społecznik – określny mianem „ostrowieckiego doktora Judyma”, oraz propagator ochrony zabytków.

15 stycznia 1951 r., w przeddzień rocznicy wkroczenia Armii Czerwonej do Ostrowca, wydany został pierwszy numer tygodnika „Walczymy o Stal” (podtytuł: „Organ Komitetu Fabrycznego PZPR”) – najstarszej gazety zakładowej na Kielecczyźnie. Periodyk, potocznie zwany „Walcówką”, ukazywał się do końca 1989 r. Jego następczyni – „Gazeta Ostrowiecka” powstała w 1990 r. i wydawana jest do dziś.

10 grudnia 1866 roku w Broniszewie na Mazowszu urodził się Adam Wardyński – lekarz, społecznik i radny miejski, który dzięki swojej pracy i poświęceniu na rzecz potrzebujących na zawsze zapisał się w historii naszego miasta i ostrowieckiego szpitalnictwa.

6 grudnia obchodzimy wspomnienie Świętego Mikołaja Biskupa – jednego z najpopularniejszych świętych zachodniego i wschodniego Kościoła. Tej niezwykłej postaci poświęcony został kościół w Szewnie…

W dniu 3 grudnia 1966 roku rozpoczęło działalność Muzeum Regionalne w Ostrowcu Świętokrzyskim. Było to znaczące wydarzenie kulturalne wpisujące się w obchody Tysiąclecia Państwa Polskiego, a przede wszystkim zakończenie wieloletniego i trudnego procesu tworzenia muzeum w Ostrowcu.

Hrabina Oktawia Wielopolska, druga żona Józefa „Jojo” Wielopolskiego to postać ciekawa, ale i tragiczna. Współcześnie byłaby za pewne nazywana celebrytką – piękna, bogata i utytułowana, w jednej chwili straciła wszystko. Zapraszamy do lektury tekstu o jej losach.

„Ćmielów w Boguchwale? Jak donoszą, znana fabryka wyrobów porcelanowych w Ćmielowie, zamierza utworzyć filię w Boguchwale” – tak brzmiały doniesienia prasowe, które pojawiły się w 1938 roku w gazecie „Zew Rzeszowa”. Co zatem wspólnego miały ze sobą oba te zakłady?

Zabytkowa świątynia zwana powszechnie „kościołem fabrycznym” lub po prostu „kościółkiem” swoje powstanie zawdzięcza Zakładom Ostrowieckim. Projekt świątyni stworzył Tadeusz Rekwirowicz.

Księża droga – kiedyś ważny trakt a dziś niepozorna ścieżka, biegnąca z osiedla Pułanki w kierunku Gutwinu. Niegdyś prowadziła z Ostrowca na północ, w stronę Jeleńca i dalej – do dawnej Woli Siennieńskiej i Grabowca.

Kościół w Rudzie Kościelnej to jeden z najciekawszych zabytków architektury drewnianej naszego regionu i sam w sobie może być powodem, dla którego warto wybrać się do tej urokliwej miejscowości.

Wzdłuż doliny Kamiennej rozsiane są liczne stanowiska hutnicze związane z centrum metalurgicznym, jakie funkcjonowało na przedpolach Gór Świętokrzyskich w pierwszych wiekach naszej ery. Warsztaty hutnicze odkryto w Chmielowie i parku pałacowym w Częstocicach, a kolejny znajdował się w nieodległym Bodzechowie.

Na północ od Ostrowca rozciąga się zwarty kompleks leśny sięgający Iłży i Skarżyska – Kamiennej. To Puszcza Iłżecka – lasy, które są pozostałością po dawnej, znacznie rozleglejszej średniowiecznej Puszczy Świętokrzyskiej.

Krynki to wieś, której początki sięgają zamierzchłych czasów. Ponoć w czasach przedchrześcijańskich nazwa osady brzmiała Gutanów i miał się tu znajdować ośrodek kultu pogańskiego. Dziś obiektem wyraźnie wyróżniającym się w pejzażu Krynek jest kościół pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny, którego historia jest bardzo ciekawa…

Przy trakcie z Ostrowca do Iłży istniały w XIX wieku dwie niewielkie, sąsiadujące ze sobą leśne osady o tej samej nazwie – Kaplica. Obie swą nazwę zawdzięczają znajdującemu się w pobliżu wyjątkowemu zabytkowi – gotyckiej kaplicy św. Katarzyny Aleksandryjskiej…

Wydarzenia tzw. nocy listopadowej dały początek regularnej wojnie Królestwa Polskiego z Cesarstwem Rosyjskim. Wojna ta przeszła do historii jako Powstanie Listopadowe i miała realne szanse zakończyć się dla Polaków zwycięstwem oraz odzyskaniem niepodległości. Dlatego też powstanie to nadal jest wdzięcznym tematem licznych opracowań i polemik. My zaś przypominamy postać związaną z naszym regionem, która odegrała ważną rolę w insurekcji 1830 roku.

11 listopada 1918 roku to symboliczna data odzyskania przez Polskę niepodległości. Tego dnia wolna była Warszawa, wtedy też władzę nad polskimi oddziałami wojskowymi objął Józef Piłsudski. Trzeba jednak pamiętać, że odzyskiwanie niepodległości było procesem który trwał dłuższy czas i nie wszędzie przebiegał tak samo. A jak wyglądały te dni w Ostrowcu Świętokrzyskim?

Kowalstwo znane jest od kiedy człowiek nauczył się wytapiać metale z rud. Rozwinęło się wraz z upowszechnieniem żelaza, a z czasem zawód ten urósł do rangi poważanego i cenionego rzemiosła. Począwszy od średniowiecza kowale dzielili się na „wiejskich” i „miejskich”, czyli cechowych.

Wojtosem zwał się ów mistrz, który w 1790 roku miał zjednoczyć ćmielowskich garncarzy, aby działając razem, jakość wyrobów podnieśli i wydajniej pracowali. A pamiątką po tym jest nazwa osady, gdzie ta produkcja funkcjonowała – Podwojtostwo. Tak można streścić legendę o początkach jednej z najstarszych polskich marek, czyli ćmielowskiej porcelanie. Czy w legendzie tej, do dziś żywej, jest choćby ziarno prawdy?