Jan Kostkowski, lata 60. XX w.; zbiory prywatne W. Kostkowskiego
21 czerwca 1924 roku urodził się w Ostrowcu malarz i grafik Jan Kostkowski.
Rodzinne strony opuścił dość wcześnie. Tuż po wojnie osiedlił się na Wybrzeżu, gdzie rozpoczął pracę, a następnie uczęszczał do Liceum Plastycznego w Gdyni. W kolejnych latach studiował w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Pięknych w Sopocie, w pracowni prof. Stanisława Teisseyre’a. Pracę dyplomową obronił na Wydziale Malarstwa Sztalugowego. W 1953 roku, jeszcze podczas studiów, razem z tzw. grupą sopocką przeniósł się do Szczecina i został przyjęty do miejscowego Związku Polskich Artystów Plastyków. Dwa lata później w warszawskiej Zachęcie uczestniczył w głośnej wystawie „młodej plastyki”, znanej jako „Arsenał”.




Jan Kostkowski uprawiał realistyczne malarstwo i metaloplastykę, ale najważniejszym medium artystycznym była dla niego grafika. Specjalizował się w drzeworycie i linorycie, chętnie wykonywał też ekslibrisy. Prace Jana Kostkowskiego tematycznie związane są z Pomorzem Zachodnim, Morzem Bałtyckim oraz rodzinnym Ostrowcem. W zbiorach Muzeum Historyczno-Archeologicznego znajduje się kilkanaście grafik tego artysty, wśród nich trzy związane z naszym miastem. Ukazują one budowę Osiedla Na Skarpie na przełomie lat 40. i 50. XX wieku. Mimo że prace te powstawały w czasie obowiązywania doktryny socrealizmu, nie ma w nich nic propagandowego. Natomiast w ujęciu postaci ludzkich wyczuwa się humanistyczne, „bruegelowskie” spojrzenie.
Jan Kostkowski eksponował swoje prace w licznych galeriach polskich i zagranicznych, m.in. w Kanadzie, Szwecji, Czechosłowacji, Danii i Łotwie. Brał udział w I i II Biennale Grafiki w Krakowie oraz w ekspozycjach szczecińskiego Festiwalu Polskiego Malarstwa Współczesnego. Był laureatem kilku „Koników Morskich” – głównej nagrody w konkursach sztuki marynistycznej. Przez długie lata pracował w Pomorskiej Akademii Medycznej, dla której wykonywał szkice anatomiczne.
Zmarł 6 marca 1994 roku w Szczecinie.
Opracowanie: Wojtek Mazan
